خود جوش

Just a friendly reminder that I invited you to Shelfari. Come see the books I love and see if we have any in common. Then pick my next book so I can keep on reading.

Click below to join my group of friends on Shelfari!

http://www.shelfari.com/

Tamhid

Shelfari is a free site that lets you share book ratings and reviews with friends and meet people who have similar tastes in books. It also lets you build an online bookshelf, join book clubs, and get good book recommendations from friends. You should check it out.

You have received this email because Tamhid (tamhid@gmail.com) directly invited you to join his/her community on Shelfari.

It is against Shelfari's policies to invite people who you don't know directly. Follow this link to prevent future invitations to this address. If you believe you do not know this person, you may view his/her Shelfari page or report him/her in our feedback section.

Shelfari, 616 1st Ave #300, Seattle, WA 98104

Do we read the same books?

2007-12-22T09:25:00.000+03:30

I just joined Shelfari to connect with other book lovers. Come see the books I love and see if we have any in common. Then pick my next book so I can keep on reading. thanks M.Firouzabadi

Click below to join my group of friends on Shelfari!

http://www.shelfari.com/

Tamhid

چرا خودجوش تغيير آدرس داد ؟‌

2007-02-02T17:19:00.000+03:30

خود جوش را از اين پس در اينجا بخوانيد :

http://khodjoosh.blogfa.com

چرا ؟‌

يكي از دوستان براي بنده اي يادداشتي با اين محتوا را قرار داده است :‌

دوست عزيز جناب آقاي ...

سلام عليكم؛

غرض، نوشتن نقدي است بر شما

اطلاع داريد يا نداريد سايت گوگل يك سايت يهودي است و از امكانات اين سايت، يكي هم وبلاگ آن است كه بلاگر يا بلاگ اسپات نام دارد. گمان نمي كنم در شأن شما باشد كه با وجود وفور سرويس دهنده هاي وبلاگ فارسي و ميهني، شما اقدام به ثبت آرا و نوشته هاتان در چنين محلي باشيد، آن هم با شرايطي كه اين سرور تحميل مي كند كه از جمله ي آن عدم امكان درج تاريخ به تاريخ هجري مي باشد و تمام تاريخ هاي درج شده از سوي شما همگي ميلادي است. حرف و نظر بنده ر اهم چونان سخنان جناب جليلي شعار و احساسات تلقي نكنيد كه خود بيش از بنده ي حقير واقف به رابطه ي بين امنيت ملي و دنياي سايبرنتيك مي باشيد. تذكر بنده را اگر وارد مي دانيد از آن جهت تلقي كنيد كه شخص شما را، تاثير گذار بر آرا و عملكرد سايرين مي دانم و لذا تصديق مي فرماييد كه بايد بريء تر از ديگران نسبت به خطا باشيد. اگر هم تذكر بنده را نامربوط مي دانيد لطف كنيد بنده را از اشتباه درآوريد. نكته ي دوم اينكه لازم مي دانم تشكر فرائان كنم از شما نسبت به درج مطالبي از سنخ مصاحبه ي جناب جليلي و هم چنين پي گيري و دقت شما در تصحيح و تكميل مطالب كه سبب مي شود خواننده با اعتماد بيشتري به مطالب رو بياورد.ايام تاسوعا و عاشوراي حسيني را خدمتتان تسليت عرض نموده از درگاه خداوند توفيق كسب مدارج و معارج عاليه معارف و علوم الهي را خواستارم.

از آنجا كه ايراد ايشان وارد است و همچنين براي استفاده از بلاگ اسپات مشكات عديده اي وجود داشت لذا از اين پس خودجوش را در اين آدر س بخوانيد :‌
http://khodjoosh.blogfa.com/

اميدوارم همچنان خواننده ما باقي بمانيد...

اتفاقات جالب رسانه ملي

2007-01-14T13:06:00.000+03:30

شنيده ايم ...

چهارشنبه گذشته برنامه زنده "ساعت 25" راديو جوان كه به موضوع " رسانه و دين " اختصاص داشته است و ميهمانان آن آقاي جليلي سردبير سوره و برخي مسئولين سازمان بوده اند.

در اين برنامه پس از نقدهاي آقاي جليلي به صدا و سيما و عدم پاسخگويي مسئولين به ايشان تذكر داده مي شود كه " از دفتر آقاي ضرغامي تماس گرفته اند و گفته اند كه اين قدر نقد نكنيد ... " آقاي جليلي هم بلافاصله موضوع را به اطلاع شنودگان رسانده و سپس نقدهاي شديدتري با مضامين زير طرح مي نمايند :

" مگر ما عروسك شب خيمه بازي هستيم ... شما ژست نقد پذيري ميگيريد يا واقعا دنبال منتقدين و ... "

خلاصه اينكه جدل بالا ميگيرد و مجري ايشان راتهديد به قطع كردن صدا مي نمايد و ....

شايد بعدا تكميل تر شود ...

در تکمیل یادداشت " لوازم آرمانخواهی فارغ التحصیلان " از سایت مطالبه

2006-12-26T11:50:00.000+03:30

یادداشت سایت مطالبه در موضوع لوازم آرمانخواهی فارغ التحصیلان نکات ارزنده و قابل توجهی را در بر داشت. در ادامه ازمنظری دیگر برخی عللی که منجر به جدا شدن فارغ التحصیلان از این ورطه می شود را مختصر طرح می نماییم. ابتدا از فعالین مختلف دانشجویی عذر خواهی می کنیم انشا الله که شما از دسته های زیر نباشید.

میان فعالین دانشجویی با آرمانخواهی بایستی اندکی تفاوت قائل شد. نوع فراگیر این پدیده به ورطه روزمرگی افتادن بخش زیادی از افرادی است که در دوران دانشجویی جز فعالترین دانشجویان و پرسر و صدا ترین و ظاهرا مطالبه کننده و ... بوده اند. و اگر بخواهیم این پدیده را خوب موشکافی کنیم ( که این نوشته فقط می تواند طرح موضوع کند ) باید بررسی کنیم که اولا فرد یا افراد مورد نظر که بوده اند و ثانیا چه شرایطی تغییر کرده و با چه شرایطی مواجه شده اند. در این موضوعات موارد زیر قابل طرح است :
اول : حقیقت آنست که همه کسانی که بعضا به عنوان فعال دانشجویی شناخته می شوند رکن آرمانخواهی را به صورت معرفتی و شناخته شده همراه ندارند. آنچه که از ایشان بروز می کند تماما آرمانخواهی نیست گرچه ظاهری آرمانخواهانه دارد. کنجکاوی ، هیجانات جوانی ، تجربه، بازیهای سیاسی، انگیزه ی توهمی انجام وظیفه (بویژه در بسیج دانشجویی) و حتی خدای نکرده شهوت شهرت، جبران کردن برخی کمبودها و شکستهای زندگی (مثل عدم موفقیت در تحصیل و ...) و... می تواند انگیزه های ابتدایی فعالیتهای ظاهرا آرمانخواهانه باشد. لذا آرمانخواهی در تمام وجود ایشان و عرصه های مختلف زندگی ایشان رسوخ نکرده است که با تغییر شرایط و ... پایدار بماند. با دقت در عرصه های مختلف زندگی این دسته از فعالین دانشجویی روشن می شود که در مقام عمل در همان دوران دانشجویی هم بعضا به آرمانهای مطرح شده پایبندی کامل وجود ندارد و دین کاریکاتوری در زندگی این دسته نمود دارد.
البته بدیهی است که نویسنده انتظار ندارد همه فعالین دانشجویی ابتدا به ساکن و در بدو ورود به دانشگاه چنین باشند لیکن حرکت به سمت تعمیق معرفتی آرمانخواهی و تسری آن به عرصه های عملی زندگی از ضرورتهای حین (ضمنی) فعالیتهای دانشجویی است. در این صورت می توان امید داشت تا به سمت زندگی در دیدگاه شهید آوینی (ره) حرکت نماییم: ما برای حفظ استقلال و اقامه عدل بر کرده زمین باید بیاموزیم که چگونه در یک مبارزه دائم زندگی کنیم. چرا که رسیدن به این نقطه نتیجه تلاشی طولانی است و یک شبه حاصل نمی گردد.
بر این اساس است که بارها و بارها به فعالین دانشجویی توصیه شده است که نسبت به شناخت محیطی که در آن هستند؛ هدفی که دنبال می کنند ، دورانی که پشت سر می گذارند و آینده ای که پیش روی دارند تعمق و تدبر نمایند و سعی نمایند فعالیتهای دوران دانشجویی را به عنوان قطعه ای از پازل زندگی ببینند تا بتوانند.

دوم : دانشگاههای فعلی کشور دارای فضای پاستوریزه هستند که در آن دیوارها و نگهبانان مانع از انعکاس مشکلات حقیقی جامعه به درون دانشگاه می شوند. به دیگر سخن آسیب گسست دانشگاه از جامعه همچنان یکی از مشکلات دانشگاههای کشور می باشد. تا چند سال قبل (و البته با تساهل و تسامح همچنان) در فعالیتهای دانشجویی مشکلات و مطالبات حقیقی مردم و جامعه نمود پیدا نمی کند. (به جز معدودی از تشکلها)
حال آنکه شناخت و درک و لمس مشکلات جامعه از ملزومات یک مبارزه حقیقی برای مطالبه آرمانهاست.
با این وضعیت دانشجویان فعال دانشجویی (اعم از آرمانخواهان حقیقی و یا مابقی) در یک بازه کوتاه از چنین فضایی با چنین فعالیتهایی (که همه اش سخن از گل و بلبل و گفتگو و آزادی و دموکراسی و اثبات نظریه الف و ... می باشد) خارج شده و به فضای دیگری پر از مشکلات متعدد اقتصادی و اداری و اجتماعی و ... وارد می شود. مسئولیتها و فشارهای ناشی از تاهل، مشکل شغل و کسب درآمد برای اداره زندگی، مشکلات زندگی به معنای حیات (نظیر بوراکراسی اداری ، گرانی ، ترافیک و.. ) و ... بر ایشان وارد می شود. حال در این فضا فراموشی فضای آرمانخواهی و لغزیدن در مرداب روزمرگی چندان هم تعجب برانگیز نخواهد بود مگر کسانی که :
1- گذشته فرد : کسانی که قبل از این تمرین کرده اند که با آرمانخواهی زندگی کنند و خود را در مقابل این مشکلات بیمه کرده اند. زندگی ساده ، تحمل سختی ها ، چگونگی مواجهه با مشکلات و ... را آموخته و برای خود جا انداخته اند. یعنی مشمول این جمله امام خمینی (ره) باشند که : " تنها کسانی با ما تا آخر خط می مانند که درد فقر و محرومیت را چشیده باشند."
2- اعتقادات فرد : کسانی که بن دندان معتقد به آرمانخواهی هستند یعنی دسته خواص مقاوم. این دسته اگر هم تا کنون هم برای مقابله با این فشارها خود را آماده نکرده اند به حکم اعتقاد راسخشان و توکل بر خدا و لطف او به سرعت می اموزند که چگونه زندگی با این هجمه مشکلات مقابله نمایند.
3- همسر فرد : کسانی که توانسته اند همسرِ همراهِ آرمانخواهی انتخاب کنند که با استفاده از پتانسیل دو تا شدن (همان پتانسیل همسازی) نه تنها در سختی ها همراه او باشد بلکه بتواند او را در مقابله با سختی ها یاری و پشتیبانی کند که اگر او خواست عقب نشینی کند ، همسرش نگذارد و بالعکس.
4- و به تعداد زیاد می توان عوامل نوشت : میزان استقلال فرد از عوامل بیرونی ، محیطی که در آن حضور داشته است و دایره دوستان و معاشرت ها و ... لیکن سه عامل مطرح شده اصلی ترین عوامل می باشند.
و یرزقه من حیث لایحتسب و من یتوکل علی الله فهو حسبه ان الله بالغ الامر و قد جعل الله لکل شی قدرا

لغو قطعنامه پیش شرط آغاز مذاکرات

2006-12-26T11:47:00.000+03:30

درباره قطعنامه صادره شورای امنیت نکاتی چند قابل طرح است :

1- بی اثر بودن قطعنامه طرح امری غیر قابل انکار است. شناخت ابتدایی از روحیات ملت ایران و سابقه تاریخی ایشان قبل و بعد انقلاب براحتی نشان می دهد که جسارت زیر پا گذاشتن هر قانون غیر عادلانه ای حتی از سوی شورای امنیت در ایران و ایرانیان وجود دارد و خلاصه شورای امنیت آخر دنیا نبوده و نیست.
2- درباره تحریمها هم روشن است که گرچه کمی کار را سخت می نماید اما خود نعمتی است که بایستی از آن استفاده کرد.
3- متاسفانه برخی از موضعگیری های داخلی از سوی مسئولین حاوی اعلام آمادگی برای مذاکرات بود که به نظر اشتباه می آید. از قبل هم گفته شده بود و اینک هم باید عمل شود که پیام این قطعنامه پایان راه مذاکره است و برداشت عمومی ما این است که آنها دنبال مذاکره نیستند. تن دادن به مذاکره با وجود قطعنامه همان قصه هویج و چماق خواهد بود. لذا اینک ما بایستی پیش شرط لغو قطعنامه را برای نشستن بر سر مذاکرات طرح نماییم.
4- روابط با آژانس بین المللی انرژی هسته ای بایستی تعلیق و حتی تعطیل گردد چرا که علتی برای تداوم ان وجود ندارد. جز ضرر و محدودیت و ... ارمغان دیگری برای کشور ما نخواهد داشت.
5- اروپایی ها بازنده حقیقی این میدان می باشند ، چرا که اثبات کردند قادر نیستند نقشی مستقل از آمریکا در معادلات جهانی ایفا نمایند و همچنان در برابر فشارها می شکنند. حال آنکه اروپایی ها می توانستند با در نظر گرفتن حق مسلم ایران در بهره مندی از انرژی هسته ای و حل مسالمت آمیز این موضوع یکه تازی آمریکا در جهان را کاهش دهند.
6- آن دسته از قراردادها و روابط اقتصادی ما با سه کشور اروپایی که قابل لغو است بایستی لغو و به دیگر شرکتها واگذار شود. اگر برخی مدعی هستند که این اقدام تاثیری بر اقتصاد این سه کشور ندارد ما نیز مدعی هستیم که بر ما هم تاثیر چندانی ندارد و اگر هم داشته باشد اصولا وابستگی به این سه کشور لکه ننگ است و بایستی هزینه استقلال از این سه را هم پرداخت کرد. گرچه به نظر نویسنده این هزینه آنقدرها هم زیاد نیست.
7- روابط ما با روسیه و چین نیز باید شفاف تر شود. اینک به نظر می رسد که در میان طرفهای درگیر در موضوع روسیه و چین بیشترین سود را می برند چرا که از طرفین ماجرا امتیاز گرفته و در یک نقطه طرفین را به حداقلی راضی می نمایند. سیاستمداران عرصه خارجی بایستی معادلات دیپلماتیک را بگونه ای رقم بزنند که روسیه و چین صرفا به خاطر مصلحت خودشان و ... بدون امتیاز گرفتن از ما به نفع ما در معادلات وارد شوند. اصولا پناه بردن از آمریکا و اروپا به روسیه . چین غلط می باشد و ما بایستی مستقل در عرصه سیاست خارجی وارد شویم و به مزیت های نسبی خودمان متکی باشیم هر چند سخت است و پر هزینه اما ارزشمند. ضمن اینکه بایستی برای ملت ایران روشن شود که تا کنون چه امتیازهایی را در ازای چه دستاوردهایی به این دو کشور داده ایم.

رکود و جنبش دانشجویی

2006-12-16T07:53:00.000+03:30

معمولا از جنبش دانشجویی دو توقع عمده مطرح است که رکود یا عدم رکو آنها در تحقق و یا عدم تحقق این توقعات معنا می شود.
کارکرد اول جنبش دانشجویی مطالبه حقوق ملت از مسئولین است. به عبارت دیگر فعالین دانشجویی بلندگوی مطالبات عمومی می باشند. در این بعد متاسفانه در سالهای پس از 1377 تا سالیان اخیر (82) عملکرد قابل قبولی از جنبش دانسجویی در دست نیست. طرح مطالبات کاذب، فاصله گرفتن از مردم و مشکلات حقیقی آنها و .... از آسیبهای این دوران بوده است. در دو سه سال اخیر گرچه جریانات دانشجویی نظیر جنبش عدالتخواه توانستند این خلا را پر نمایند اما همچنان ضعف عدم مطالبه حقوق ملت و محدود شدن در دغدغه های کاذب جریانات سیاسی از آسیبهای حاکم بر اکثر جریانات دانشجویی است.
کارکرد دومی که برای جنبش دانشجویی متصور است جریان سازی اجتماعی و رقم زدن تحولات اجتماعی است. به عبارت مشهورجنبش دانشجویی قشر پیشرو جامعه می باشد. در این معنا البته کارکرد جنبش دانسجویی در سالهای اخیر قابل نقد جدی است. این ضعف که نتیجه ضعف اول بوده و خود را با تاخیر زمانی چند ساله نشان داده است منجر شده تا قشرهای دیگر سکوی هدایت افکار عمومی و تحولات جامعه را تصرف کنند و میزان اثرگذاری فعالیتهای دانشجویی در توده مردم به شدت کاهش یابد. انتخابات شورای شهر دوم ، مجلس هفتم و بویژه ریاست جمهوری نهم به خوبی گواه این مطلب است. البته در همین دوران هم بعضا رویدادهای تاثیر گذار و جریان سازی را شاهد بوده ایم (نظیر کارتن خوابها و ...) لیکن تعداد آنها در مقایسه با کارایی جنبش دانسجویی چندان قابل قبول نیست
بر این اساس ادعای اینکه جنبش دانشجویی سالهایی را در رکود گذرانده چندان غیر واقعی نیسات لیکن روی آوردن بخشی از جنبش دانشجویی به پیگیری مطالبات حقیقی مردم در سالیان اخیر می تواند نوید این باشد که با گذشت بازه زمانی چند ساله میزان اثرگذاری جنبش دانشجویی بر تحولات جامعه افزایش یابد. این بازه زمانی را می توان بازه زمانی جلب اعتماد عمومی دانست.
نکات قابل توجهی برای فعالین دانشجویی
اگر جنبش دانشجویی بخواهد جایگاه حقیقی خود را بازیابد بایستی ملزومات و شرایط آن را در نظر بگیرد. مهمترین ملزومات و شرایطی که آسیبهای فعلی جنبش دانشجویی برآمده از آن است را می توان در موارد زیر خلاصه کرد :
1- آرمانخواهی : مهمترین رکن کلیدی جنبش دانشجویی است. پذیرش مصلحت اندیشی های محافظه کارانه از سوی جنبش دانشجویی منجر به فراموشی آرمانهای حقیقی میگردد.
2- حفظ استقلال در رای و نظر از دولت و احزاب سیاسی که منجر به تغییر لحن نقادنه عدم جرات
3- پشتوانه نظری و معرفتی
4- تفکر و تعمق برای نو آوری و ...

5 - و ...

انشا الله بعدا به آن می پردازیم

از سایت الف : دو جفا به احمدی نژاد

2006-12-13T11:43:00.000+03:30

دوشنبه این هفته حوادثی در دانشگاه امیرکبیر اتفاق افتاد که به واقع باعث شرمساری دانشجویان، اهل علم و فرهنگ و شهروندان فرهیخته شد .

"الف" با تعمد، فیلم ها و بازتاب تلخ بین المللی این واقعه را منتشر کرده است تا بلکه عاملان و عامدان روی صحنه و پشت صحنه این ناهنجاری ها از رفتار و علكرد خود شرمسار شوند .

به نظر می رسد دو گروه به ظاهر متضاد و افراطی در ائتلافی نانوشته دست در دست هم دادند تا واقعه دوشنبه دانشگاه امیر کبیر اتفاق بیفتد . دو گروهی که در این یک سال و نیم، بیشترین اجحاف و بی انصافی را در حق دکتر محمود احمدی نژاد روا داشته اند .
گروه اول افراطیون مخالف احمدی نژاد هستند . همان افراطیونی که از شدت موافقت با خاتمی، در سال های آخر دولت دوم خرداد، از وی عبور کرده و در طول سالهای 76 تا 84، خاتمی را به شوریدن علیه نظام تحریک کردند و اجازه ندادند کشور از ظرفیت های خاتمی بهره مناسبی ببرد .

این افراطیون که پیاده نظام احساساتی و تحریک شده خود را روز دوشنبه به میدان فرستادند، از قضا کارنامه ای سیاه در مفاسد اقتصادی و سوء استفاده شخصی از بیت المال دارند و طی یکسال و نیم گذشته در روزنامه ها و سایت های خود، وقیحانه و با زشت ترین عبارات، رییس جمهور منتخب را آماج توهین و ناسزا قرار داده و می دهند .
اگر بی غرضانه و عمیق به تصاویر دشنام گویی جوانان وابسته به محفل تندروی دوم خرداد به رییس جمهور ایران را نگاه کنیم، باید به ظرفیت بالای تحمل و بردباری مسوولان نظام و فضای آزادی بیان موجود در دانشگاهها ببالیم، به ویژه که به خاطر آوریم در کشورهای منطقه ما چنین ظرفیتی برای اعتراض و اظهار نظر گستاخانه هرگز وجود ندارد.البته بايد قدردان آقاي خاتمي و دوم خرداد هم باشيم كه اين فضاي باز سياسي را در كشور احيا كردند... ای کاش جوانان احساساتی و معترض دانشگاه امیر کبیر، لختی با خود بیندیشند که از این ظرفیت آزادی بیان، چگونه می توان برای تحقق آرمانهاي اصیل عدالتخواهانه و آزادی خواهانه جنبش دانشجویی بهره برد.

و اما گروه دومی که در یکسال و نیم گذشته، به رییس جمهور منتخب جفا کرده اند، دوستان نادانی هستند که از احمدی نژاد یک «قدیس معصوم» ساخته اند . همان هایی که از سوم تیر84 تا امروز، به بهانه ها و ترفندهای مختلف، مشاوران صديق، تجربه و دلسوز را از اطراف احمدی نژاد دوركرده اند و چنین القا می کنند که هر نقدی بر عملکرد و برنامه های دولت، از سر خصومت و به نوعی انتقام و عقده گشایی انتخابات نهم و یا چيدن كابينه است!

نگاه این عده به ماجرای عمیق، پیچیده و عبرت آموز سوم تیر و مساله انتخاب اعضاء کابینه و سمت های دولتی، چنان زشت، مشمئز کننده و به دور از ماهیت اصولگرایی است که اين افراد خیلی زود راه خود را از جبهه اصولگرایی جدا کرده و دیری نخواهد پایید که از اطراف رییس جمهور نیز زدوده شوند .

خسارت جفایی که این عده بر شخص احمدی نژاد روا می دارند، هرگز کمتر از توهين جوانان احساساتی و تندروی دوم خردادی نیست و چه بسا دولت دکتر احمدی نژاد، بیشتر از مخالفان کینه جو، از دوستان كوته بين خود صدمه دیده است.

همان دوستانی که هشدارهای دلسوزانه درباره عواقب رشد نقدینگی را عقده گشایی نامیدند، همان ها که تلاش مجلس هفتم برای قوی تر شدن کابینه را اخلال در کار دولت نامیدند و همان ها که تورم نسبتاً شدید موجود را انکار می کنند.
رئیس جمهور از دو سو در حال قیچی شدن است. این نو دولتان کوته فکر، همان بلایی را بر سر احمدی نژاد خواهند آورد که«کارگزاران» بر سر هاشمی و «مشارکت» بر سر خاتمی آورد، مگر آنکه شخص دکتر محمود احمدی نژاد، از تجربه هاشمی و خاتمی درس گرفته و «خاله خرسه ها» را از خود براند.

احمدی نژاد آنقدر باهوش و پخته هست که این تصمیم شجاعانه را بگیرد.

انتخابات میان دوره ای مجلس

2006-12-12T12:04:00.001+03:30

دکتر کوشکی را برای انتخابات میان دوره ای مجلس دریابیم.
http://koushki.parsiblog.com/

امیرکبیر ؟

2006-12-12T11:21:00.001+03:30

دانشگاه امیر کبیر دیروز شاهد رخ دادن یکی از تاریک ترین روزهای جنبش دانشجویی بود.

اهانت به رئیس جمهور مردم ایران آنهم در دانشگاه یعنی مرکز علم و اندیشه و آزادی و گفتگو واقعا جای تاسف دارد. چند نکته ای با دوستان مختلف در میان می گذاریم :

اول : میزان اعتقاد منادیان گفتگو و آزادی بیان و احترام به اندیشه های مختلف و مردم سالاری و ... روشن شد. به هر حال محمود احمدی نژاد امروز رئیس جمهور منتخب ملات است و احترام و تکریم ایشان تکریم ملت ایران است.

دوم : بر فعالین در جنبش دانشجویی است که برای حفظ حرمت این نام و حفظ شان و جایگاه تاریخی آن ترتیبی اتخاذ کنند تا چنین عناصری مجال بروز و ظهور پیدا ننمایند.

سوم » عامل تشدید کننده این ماجرا اختلافات درونی اصولگرایان است و این طیف تلاش نمود تا از این فضا سو استفاده نماید. البته بدیهی است که امروز معتقدین شعارهای رئیس جمهور باید با همکاری و تعامل با ایشان راه دیگری برای انتقاد کردن بیایند و نقش دولت در این ماجرا انکار ناپذیر است. حقیقت آن است که انتقادات جدی ای به دولت نهم وارد است اما از انجت که میان معتقدین منتقد و دولت تعامل منطقی شکل نگرفته است لذا امکان سو استفاده از این فضا پدید می آید. من جمله عوامل تشدید کننده این موضوع غرور سیاسی کاذب طرفداران رئیس جمهور است که امیدواریم پس از انتخابات فروکش نماید.

سوم : رئیس جمهور محترم بایستی تلاش نمایند تا با برگزاری جلسات دو طرفه و شنیدن نظرات طیفهای مختلف دانشجویی امکان سو استفاده این چنین جریاناتی را سلب نماید. امری که در این دولت به شدت به آن احساس نیاز شده اما تا کنون به این نیاز پاسخی داده نشده است. همچنین خوب است رئیس جمهور دوستان و اطرافیان خود را در نحوه تعامل با سایر اصولگرایان راهنمایی نماید.

به هر حال متاسفیم و امیدواریم که به عنوان بخشی از بدنه دانشجویی ضمن حفظ حق انتقاد خود، در حفظ کرامت و شان منماینده ملت خود توفیق داشته باشیم.

به هر حال ما به رئیس جمهورمان منتقدیم اما او را دوست داریم .

شرح جلسه :

http://www.alef.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=2866

http://www.alef.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=2860

بخش آخر نامه

2006-12-11T12:04:00.000+03:30

ج : مخاطب مطالبه کيست ؟
آنچه که به عنوان کاريکاتور قرار بود در دانشگاه شهيد باهنر به معرض نمايش دربيايد آثار هنرمند متعهد مازيار بيژني است که قبلا در روزنامه کيهان منتشر گرديده است. سوال اينست که آيا معدل فهم و قدرت تحليل عموم دانشجو در قياس با عموم مردم پايينتر است ، که آنچه که در افکار عمومي منتشر گرديده قابليت طرح در دانشگاه را ندارد؟
نگاه مسئولين مربوط، به دانشجو چگونه است که پرداختن به مفاسد اقتصادي را سياه نمايي تلقي مي نمايند. ايشان از ما مي خواهد که فقط دستاوردهاي انقلاب را در دانشگاه به نمايش بگذاريم. آنچه ما مي گوييم چيزي جز آنچه که رهبر فرزانه انقلاب به ما امر نموده اند، نيست :
مسئله عدالتخواهي را دهها بار با مسئولاني که وظيفه اجرايي دارند مطرح کرده ام و اين طور نبوده که هيچ عمل نشود و پيش نرود؛ چرا کارهايي هم شده و پيش هم رفته است؛ اما همه اين حرکتها براي ماندگاري و عمق يابي پشتوانه مي خواهد، که آن پشتوانه مطالبه و خواست، شما هستيد. منظورم از مطالبه و خواست هم اين نيست که انسان مشتش را گره کند و مساله اي را بخواهد؛ نه، بلکه بدانيد که اين مطالبه و خواسته لازم است و باور کنيد نيازي قطعي و حياتي براي کشور و جامعه است. . .
. . . اگر شما جوانان نگاه به قله هاي آرماني را کنار بگذاريد، برآيند غلطي به وجود خواهد آمد. برآيند آرمان گرايي شما و چالش مسئولان با مصلحتها، برآيند معتدل و مطلوبي خواهد شد، اما اگر شما هم دنبال مصلحت گرايي رفتيد و گرايش مصلحت انديشانه – يعني صد در صد با واقعيتها کنار آمدن- .ارد محيط فکري و روحي جوان و دانشجو شد آن وقت همه چيز به هم مي ريزد و بعضي آرمانها از ريشه قطع و گم خواهد شد. دانشجويان نبايد آرمانگرايي را رها کنند. (15/8/82)
به اعتقاد ما اولويت اول جنبش دانشجويي عمل به پيام 6/8/81 رهبري با مدنظر قرار دادن جميع بيانات ايشان به دانشجويان من جمله مطالب بالا است.
توقع ما از مسئولين اين نيست که پرداختن به نقصهاي انقلاب را مساوي سياه نمايي قرار دهند. به اعتقاد ما اگر چنين سيره اي رخ دهد آنگاه است که تمام ضعفها نه به خطاي مسئولين که به نام انقلاب نوشته خواهد شد و ديگر هيچ جايي براي دفاع از آرمانهاي انقلاب باقي نخواهد ماند. صحيح آنست که بازنگري عملکرد انقلاب و ضعفهايي که بواسطه ندانستن، نخواستن و يا نتوانستن رخ داده را پيش از آنکه دشمنان به نام انقلاب بنويسند خود مطرح و اصلاح نماييم. تاريخ 27 ساله انقلاب رويدادهاي تاريخي تلخ و شيرين بسياري را در دل دارد که مجال اين نوشته نيست.
در نهايت متاسفانه علي رغم طرح همه اين نظرات طرفين به فهم مشترک از مباني و اهداف اردوهاي جهادي و جايگاه مطالبه در اين اردوها نرسيده اند و ستاد دانشجويي براي حفظ حرمت دانشگاه و استقلال دانشجوي و صيانت از مباني فکري اردوهاي جهادي، با تمام احترام به مسئولين امر تصميمِ عدم همراهي با ايشان را اتخاذ نمود.
از رهگذر اين رويداد تلخ که بعضا با يادآوري خاطرات دانشجويان در فراهم کردن مقدمات تلختر هم مي گردد، عوارض و صدمات جدي رخ داده است که مهمترين آنها عبارت است از :
1- دلسردي دانشجويان نسبت به تصميم هاي جسورانه و گام نهادن در عرصه فعاليتهاي دانشجويي پس از دخالتهاي غيرقابل قبول مسئول محترم ... که يکي از بارزترين مصداقهاي آن اعمال نظر در تراکت دانشجويي و ... است.
2- سلب اعتماد مسئولين محترم استان نسبت به فعاليتهاي دانشجويي با توجه به رايزني کسترده با مسئولين استان
3- انتظارات بي پاسخ مردم منطقه

بخش دوم نامه ...

2006-12-11T12:03:00.000+03:30

ب : زمان مطالبه ؟ مطرح شد که در شرايط بين المللي فعلي [اسفند ماه 1384] پرداختن به مفاسد اقتصادي انحراف دادن اذهان عمومي است و در پاسخ به اين سوال که زمان مطالبه کي است ؟ مطرح شد سالروز صدور پيام هشت ماده اي مقام معظم رهبري(حفظه ا... تعالي) . نکات زير به عنوان ديدگاههاي ستاد دانشجويي مطرح است :
1- گرچه حساسيت فضاي بين المللي حاکم براي جنبش دانشجويي قابل درک است، ليکن تعارض آن با پرداختن به مسائل داخلي نظام را درنيافتیم. سوال ما اين است که مگر شرايط بين المللي رو به بهبود هم مي رود. کدامين روز در 27 سال گذشته فشارهاي بين المللي بر نظام جمهوري اسلامي و دنياي اسلام نسبت به روز قبل کاهش یافته است. اگر بنا بر اين است که پرداختن به مشکلات دروني نظام به بهانه مشکلات بين المللي - آن هم از سوي جنبش دانشجويي- متوقف گردد بايستي به اين سئوال هم پاسخ داد که بالاخره کدامين زمان وقت مطالبه است؟
2- متاسفانه برخي آموزه هاي ديني، فرمايشات حضرت امام خميني (ره) و مقام معظم رهبري (حفظه ا... تعالي ) به فراموشي سپرده شده و به جاي آنکه در هر لحظه به فکر عمل به آن باشيم و آن را متن زندگي خود بياوريم به موضوعاتي سالگردي تبديل شده اند. اگر اين مشکل در حوزه فردي، مسئوليتي فردي دارد، در حوزه اجتماعي جنبش دانشجويي معتقد است که هيچ يک از اوامر رهبري نمي بايست روي زمين بماند، امري که متاسفانه در مورد پيام هشت ماده اي معظم له به سران سه قوه در برخورد با مفاسد اقتصادي رخ داده و اکنون پس از چهار سال از صدور پيام آنگونه که شان پيام اقتضا مي کرد، عمل نشده است. (البته اين بدان معناي ناديده گرفتن تدبير، صبر و اقدامات انجام شده تاکنون از سوي جنبش دانشجويي نيست.)
3- تعارض ميان مسائل داخلي و خارجي امري پذيرفته نيست. معتقديم اقتدار در عرصه بين المللي جز با پشتوانه داخلي ميسر نمي باشد و پشتوانه داخلي جز با اعتماد ميان مردم و حکومت و همدلي و همزباني اين دو محقق نمي گردد. در اين صورت است که مردم حاضر به تحمل سختي هاي پديد آمده از دشمني استکبار جهاني با انقلاب اسلامي مي باشند. در اين راستا از بهترين دستاورد پرداختن به مفاسد اقتصادي که برخورد با عاملان آن خواست مردم و دولت است ؛ اعتماد بيش از پيش مردم به دولت و بالعکس مي باشد.

بخش اول نامه ...

2006-12-11T11:56:00.000+03:30

متاسفانه پس از گذشت چند ماه و انجام هماهنگي هاي بسيار با مسئولين مختلف امر ... با مخالفت با برگزاري نمايشگاه مقدماتي اردو که در آن علاوه بر معرفي اردو و ثبت نام از دانشجويان به موضوع مفاسد اقتصادي مبتني بر هدف سوم برگزاري اردو پرداخته شده بود ، موجبات ... و عدم برگزاري اردو را فراهم آوردند.
عمده نگاههاي ... در دو جلسه مورخ 6و 7 اسفندماه با برخي دانشجويان برگزار کننده بدين شرح مي باشد .
1- تفکيک بحث مطالبه گري از خدمت رساني
2- نا مناسب بودن زمان مطالبه
3- عموم دانشجويان قدرت تحليل آنچه که در موضوع مفاسد اقتصادي مطرح مي شود را ندارند.
4- پرداختن به مفاسد اقتصادي بدين شکل سياه نمايي است.
5- با توجه به فضاي بين المللي، پرداختن به موضوع مفاسد اقتصادي انحراف دادن اذهان عمومي است.
6- براي مطالبه گري نيازي به طرح در دانشگاه نيست و مي توان اين موضوع را در دستگاههاي مسئول نظير استانداري پيگيري نمود.

ديدگاه ستاد دانشجويي اردو پيرامون مسائل رخ داده به شرح زير است :
الف : رسالت اصلي دانشجو مطالبه است : رسالت اصلي دانشجويان در قبال مشکلات اقتصادي کشور مبتني بر پيام مقام معظم رهبري به جنبش دانشجويي در مورخ 21/8/81 مطالبه گري و زيرسوال بردن هر پديده ضد عدالت در کشور است. بر اين اساس حرکت خدمت رساني دانشجويان در اردوهاي جهادي امري نمادين براي تذکر بر متوليان امر، مسئولين و مردم براي توجه بيشتر به مسائل کشور است. عبارت صريح معظم له در اين پيام حجت اين ادعا است :

. . . اگر عدالت ـ عدالت واقعي و ملموس و نه فقط سخن گفتن از عدالت ـ آرزو و آرمان و هدف برنامه ريزي هاست , پس بايد هر پديده ي ضد عدالت در واقعيات كشور مورد سووال قرار گيرد.
مسابقه ي رفاه ميان مسوولان , بي اعتنايي به گسترش شكاف طبقاتي در ذهن و عمل برنامه ريزان, ثروت هاي سربرآورده در دستاني كه تا چندي پيش تهي بودند , هزينه كردن اموال عمومي و اقدامهاي بدون اولويت , و به طريق اولي در كارهاي صرفا تشريفاتي , ميدان دادن به عناصري كه زرنگي و پررويي آنان همه گلوگاههاي اقتصادي را به روي آنان مي گشايد , و خلاصه پديده ي بسيار خطرناك انبوه شدن ثروت دردست كساني كه آمادگي دارند آنرا هزينه ي كسب قدرت سياسي كنند و البته با تكيه بر آن قدرت سياسي اضعاف آنچه را هزينه كرده اند , گرد مي آورند.
اينها و امثال آن نقطه هاي استفهام برانگيزي ست كه هر جوان معتقد به عدل اسلامي , ذهن و دل خود را به آن متوجه مي يابد و از كساني كه مظنون به چنين تخلفاتي شناخته مي شوند پاسخ مي طلبد و همچنين در كنار آن از دولت و مجلس و دستگاه قضايي , عملكرد قاطعانه براي ريشه كن كردن اين فسادها را مطالبه مي كند.
امروز اين مهمترين و مطرح ترين مسئله ي كشور ماست و نسل جوان دانشجوي متعهد و مومن نمي تواند نسبت به آن بي تفاوت بماند. (6/8/81)

متاسفانه پس از طرح اين موضوع ادعا مي گردد که مسئولين جديد دولت مبرا از اين مسائل مي باشند و توجه آنها به موضوع عدالت ، سلامت مسئولين . امثالهم برقرار است. سخن ما اينست که :
1- تلقين تقابل مطالبه گري با خدمت رساني مسئولين، مي تواند بيشترين آسيب را به دولت خدمتگذار وارد نمايد. استفاده از افکار عمومي و فشارهاي اجتماعي از بديهي ترين و کاراترين روشهاي اثبات شده در علوم اجتماعي و فعاليتهاي رسانه ايست. در نظر ما اين مطالبه نه مخرب دولت که بهترين کمک براي دولت در راه مبارزه با مفسدين اقتصادي و نشان همدلي و خواست مشترک دولت و ملت است. ما معتقديم اين دولت است که براي پيشبرد اهداف خود بيش از پيش نيازمند چنين فشارهاي اجتماعي اي است.
2- آنچه که مطالبه عمومي نسبت به آن شکل مي گردد مشکلات و تقصيرها است ، نه يافتن مقصر. لذا تا مشکلات و بي عدالتي ها در کشور است مطالبه از مسئولين بايستي ادامه داشت باشد و اين مسئله مستقل از حزب بنديهاي سياسي و طيف سياسي حاکم بر کشور است. اصولا دانشجويان اعتقادي به مصادره انديشه مقام معظم رهبري(حفظه ا... تعالي) در بازيهاي سياسي و حزب بنديهاي کاذب سياسي ندارند. نکته حائز اهميت براي جنبش دانشجويي تحقق عملي فرمايشات مقام معظم رهبري(حفظه ا... تعالي) است.
3- آنچه پس از تغيير دولت رخ داده است تغييرات در مديريت کلان کشور است و هنوز تا انتقال تفکر به مديريت مياني راه بسياري است.
4- آنچه که متن پيام مقام معظم رهبري(حفظه ا... تعالي) بر مي آيد اوامر ايشان صرفا ناظر به دولت نبوده بلکه قوه قضائيه و مجلس و... نيز مخاطب اوامر معظم له مي باشند.

ادامه دارد ...

بازخوانی یک نامه ...

2006-12-05T12:55:00.000+03:30

در عید نوروز 85 قرار بود، اردوی جهادی در در یکی از استانهای کشور برای اولین بار توسط دانشجویان همان استان برگزار شود. در حالی که بیش 95 درصد کارها انجام شده بود مخالفت یکی از مسئولین با برگزاری نمایشگاهی از کاریکاتورهای مازیار بیژنی در موضوع مفاسد اقتصادی منجر به عدم برگزاری اردو گردید.
در این میان سوالات و شبهاتی پیرامون نقش مطالبه گری دانشجویان و نسبت آن با اردوهای جهادی مطرح گردید که دانشجویان دست اندرکار در نامه ای مبسوط به تبیین و تشریح این شبهات پرداختند.
اینک پس از گذشت قریب به 9 ماه از آن تاریخ بخشهایی از این نامه را در پستهای بعدی منتشر خواهیم کرد...

طرح مسئله اي در موضوع نقش امت در شکل گيري و تداوم حکومت اسلامي

2006-12-05T12:49:00.000+03:30

توضیح : این نوشته در شماره دوم نشریه تمهید جهت دریافت نظر دوستان چاپ شد و برای دریافت نظرات بیشتر در اینجا منتشر می شود. از گنگی متن به دلیل عدم ویرایش عذرخواهی می کنم/

چکيده
حکومت اسلامي برپا نمي گردد (بهتر است بگوييم نبايد برپا گردد) مگر از کانال باور، اعتقاد و مشارکت مردم به آن، با هدايت علماي دين که اذن الهي براي تشکيل حکومت دارند. در چنين حکومتي مردم رسالتی سنگین بر عهده دارند.البته نقش کلیدی مردم به معني تعيين حقانيت از سوي ایشان نيست بلکه ضرورت پيمودن آگانه و از روي اختيار مسيري است که خداوند تعيين نموده است. آنچه که در اين حوزه بر عهده مردم مي باشد، بايستي توسط متخصصين دين مدل سازي گردد. چنين نقشي از سوي مردم علاوه بر همخواني با نگاه خدا به انسان؛ از ضرورتهاي بقا و پايداري جمعهاي اسلامي مي باشد. شايد بتوان در آينده از اين نگاه چهارچوبي براي مديريت جمع در نگاه اسلامي تعريف نمود.

مقدمه
انقلاب اسلامي را به حق مي توان سرآغاز تجربه حکومت داري تشيع در عصر غيبت حضرت ولي عصر (ارواحنا فداه) دانست. اين تجربه همچون هر تجربه ديگر بشري، صورت مسئله هاي جديدي را به همراه داشت که از جمله مهمترين آنها، نقش امت در شکل گيري و تداوم حکومت اسلامي است.
سيره عملي حضرت امام خميني (ره) به عنوان بنيانگذار نظامي اسلامي، بابي نوين را در اين موضوع گشود؛ بگونه اي که هنوز پس از 17 سال از رحلت آن عزيز سفر کرده، تبادل نظر در چرايي و چگونگي آن ادامه دارد. نويسنده اين نوشته به اندازه فهم خود تلاش نموده است تا برداشتي متفاوت از مباحث موجود را ارائه نمايد و اين نوشته را نه ديدگاه امام خميني(ره) که فهمي از آن مي داند. بدين معني که يکي از مهمترين عوامل در شکل گيري نگاه زير، فهم نويسنده از بيانات و نحوه تعامل حضرت امام خميني (ره) با مردم بوده است.

فرضيات پذيرفته شده
در ابتداي مقاله براي جدا کردن مرز ميان اين ديدگاه با برخي ديدگاههاي موجود، برخی فرضيات پذيرقته شده را مطرح مي نماييم.
امام خميني(ره) مي فرمايند :
"ريشه و اصل همه آن عقائد اصل توحيد است ... اين اصل به ما مي آموزد که انسان تنها در برابر ذات اقدس حق بايد تسليم باشد و از هيچ انساني نبايد اطاعت کرد، مگر اينکه اطاعت او اطاعت خدا باشد... و از اين اصل ما نيز معتقديم که قانونگذاري براي بشر تنها در اختيار خداي تعالي است." (صحيفه امام ج5 ص 387)
لذا همه بحثهاي نظري حول اين محور شکل مي گيرد و در نهايت همانگونه که امام امت مي فرمايند بدنبال تحقق اسلام ناب محمدي مي باشيم :
" اگر اسلام نباشد ، ديگر جمهوري اسلامي معنا ندارد. ما همه فريادمان و همه ملتمان فريادشان اين بود که اسلام را مي خواهيم " (صحيفه امام ج10 ص293)
"جمهوري اسلامي که ملت ما مي خواهد اين است که محتواي اين جمهوري احکام اسلام باشد و تمام مملکت روي احکام اسلام اداره شود." (صحيفه امام )
لذا اين که حاکميت در زمان غيبت از آن خداست و هر حکومتي که داعيه اسلامي بودن دارد بايستي اذن الهي را داشته باشد و اينکه هدف تشکيل حکومت اسلامی نه اضطرار اداره اجتماع؛ بلکه وسيله اي براي تحقق اسلام است، از پذيرفته شده هاي بحث مي باشد.
مسئله اصلي - که به آن پرداخته ميشود - اين است که در حکومتي که از سوي علماي دين با اذن الهي از سوي خداوند تشکيل می گردد، مردم چه نقشي خواهند داشت؟ به عبارت ديگر نقش مردم در تشکيل و اداره حکومت الهي چه ميزان است ؟ اين موضوع با ديدگاه کساني که اصولا معتقدند در زمان غيبت حکومت به مردم واگذار شده است و اذن الهي براي حکومت را يا لازم نمي دانند و يا اينکه آن را مصادف با مقبوليت مردمي مي شمارند، متفاوت است.

صورت مسئله
مطالعه آراء انديشمندان موجود، ارزيابي سيره حضرت امام خميني (ره) و بررسي دقيق مباحثات مطرح شده در عرصه سياسي کشور، ما را به اين نتيجه مي رساند که ريشه بخشي از اختلاف نظرها در موضوع "جايگاه امت در تشکيل و تداوم حکومت اسلامي " در ميزان باور ايشان به مردم در بعد دين خواهي است. يعني اعتقاد به مردم از اين زاويه که "آيا مردم خواهان اسلام و حکومت اسلامي هستند؟" به عبارت ديگر آيا سرپيچي مردم از احکام الهي و عدم همراهي آنان با هاديان بشر در طول تاريخ به دليل تعارض ذاتي انسان و دین است و يا اقتضا شرايط زماني، مکاني و ... .
اگر مردم را از زاويه نفس اماره بنگريم، اين تعارض ذاتي خواهد بود و اگر مردم را از زاويه فطرت و عقل خدادادي بنگريم نه تنها به تعارض نخواهيم رسيد، بلکه هماهنگي مطلق را ميان انسان و دين خواهيم يافت. البته پذيرش نظري اين موضوع چندان دشوار نمي باشد و بسياري در مقام نظر ميان انسان و خدا تعارض ذاتي قائل نيستند. ليکن باور حقيقي اين موضوع و نقش آن در نظريه پردازي در حوزه هاي مختلف من جمله حکومت اسلامي از عهده هر کسي بر نمي آيد.
حضرت امام خميني (ره) از معدود کساني بود که اين باور را در عرصه عملي بکار گرفت. يعني از زمره کساني که حقيقتا باور داشت، مردم اسلام ناب محمدي را با تمامي وجود خواهند پذيرفت. اين ادعا در برخي گفته هاي ايشان پديدار است :
ما همه فريادمان و همه ملتمان فريادشان اين بود که اسلام را مي خواهيم " (صحيفه امام ج10 ص293)
پشتيباني ملت از دولت به خاطر اين است که دولت را اسلامي مي دانند و مي دانند که طرفداري از دولت طرفداري از اسلام است. (صحيفه امام ج 17 ص 453)
اين قلمها قدري ملاحظه بکنند اين مسائل را. همين طور مي نشينند توي خانه هايشان حکم مي کنند ملت اين طور است! خوب ملت اينهاست که شما مي بينيد که در کوچه و بازار و آنهايي که در جنگ هستند و آنهايي که هر روز مي آيند و مي گويند که ما مي خواهيم برويم جنگ . ملت ، من و تو نيستيم! ملت آنها هستند. ميزان آنها هستند. هي ننشينيد و بگوئيد که مردم چه شده اند؛ مردم ديگر مايوس شده اند؛ مردم کذا شدند. نخير مردم از اسلام مايوس نمي شوند. کارهاي ما هر کدام فاسد است مي گويند کار تو فاسد است، ولي ما جمهوري اسلامي را مي خواهيم. (صحيفه امام ج 14 ص 372)
امام خميني(ره) بر مبناي همين باور و اعتقاد به دين خواهي مردم، فطرت و عقل آنان را بيدار نمود و با تکيه بر امت، حکومتي اسلامي را برپا کرد و ثمره قرنها مبارزه انبياء و اوليا را محقق نمود. او امت بيدار را همه کاره حکومت اسلامي مي دانست و حتي فرض تزاحم ميان امت بيدار عصر خويش و حق تعيين شده از سوي خدا را در معادلات مبارزاتي خود وارد ننمود؛ چرا که بيداري عقل و فطرت امت را وسيله حضور آنها در حکومت و عامل ارتباط خود و امت قرار داده بود.
قدم اختيار در دين
قبل از طرح اصل موضوع لازم است به نگاه دين در قبال مردم اشاره اي مختصر بنماييم.
خداوند متعال مجموعه تعاليم وحياني خود را بواسطه انبيا الهي و سپس ائمه معصومين بر انسان عرضه نموده است و هدف غايي اين تعاليم به سعادت رسيدن بشر مي باشد. در جاي جاي اين تعاليم دو مولفه جدي نقش آفرين است : اختيار و اگاهي.
اصول دين به صورت تقليدي از انسان پذيرفته نمي شود.
در حج ابراهيمي در طواف خانه خدا اگر بدون اختيار (مثلا با فشار نفر پشت سر) مسيري پيموده شود از انسان پذيرفته نمي شود.
در همه اعمال بدون استثنا نيت از واجبات است
و مثالهای متعدد در سطوح مختلف ....
اينها همه از آزادي انسان در دين خبر مي دهد. آزادی در انتخاب و پیمودن راه سعادت. این آزادی به انسان برآمده از کرامتی است که خداوند برای انسان قائل شده است. او راه را مشخص کرده است ليکن پيمودن اين راه را از ما آگاهانه و با اختيار مي پذيرد... یعنی سیاهی لشکر، ارزش چندانی در نزد خداوند ندارد.
اين نگاه به انسان در دين خود نوشته اي مبسوط را مي طلبد و در اينجا فقط به حد اشاره مطرح گرديد و عبور مي نماييم.
سوالي که در اينجا مطرح مي شود اينکه اين قدم اختيار و آگاهي در دين در تشکيل حکومت ديني چگونه تحقق پيدا مي کند؟
فرضيه :
نحوه تعامل امام خميني (ره) با امت در انقلاب اسلامي ما را به طرح اين ديدگاه مي رساند که :
تشکيل حکومت اسلامي بايستي از کانال امت دين باور و دين خواه عبور نمايد. به عبارت ديگر امت دين باور و دين خواه وسيله تشکيل حکومت اسلامي هستند و حکومت بايستي با تکيه بر آنها شکل گيرد. يعني اصولا تشکيل حکومت اسلامي راهي جز باور و اعتقاد امت ندارد.
اين موضوع به مراتب فراتر از پذيرفتن حکومت توسط مردم _ يعني شرط عقلي تحقق حکومت_ و يا حتي خواست مردم است. چه بسا در حالتهاي مختلف پذيرش، با اکراه و زور و يا حتي بي ميلي باشد و بتوان حکومتي ظاهرا اسلامي تشکيل داد. ليکن آنچه خداوند مي خواهد پيمودن آگاهانه و مختار راه توسط مردم است، يعني پذيرش حکومت اسلامي با اعتقاد به آن و پذیرش مسئوليت در آن . شايد آياتي چون : "ان الله لا يغير ما بقوم حتي يغير ما به انفسهم" و "انا هدينا السبيل اما شاکرا و اما کفورا" دلايلي بر ضرورت نقش بر آمده از مردم در تشکيل حکومت اسلامي و فراتر از آن در همه ابعاد زندگي باشد.
بديهي است که ضرورت مبارزه با ظالم که امري سلبي است، وظيفه فرد فرد مسلمانان است و همراهي يا عدم همراهي مردم از سنگيني بار ظلم ستيزي نمي کاهد، ليکن حرکت سلبي ظلم ستيزي براي تبديل شدن به حرکتي ايجابي _ تشکيل حکومت اسلامي _ بايستي از کانال باور و اعتقاد امت عبور نمايد.
علما دين که از سوي خداوند متعال بواسطه حجت غائب او اذن الهي براي تشکيل و اداره حکومت دارند؛ بايستي در آگاهي مردم به ضرورت حکومت اسلامي و هدايت آنها در مسير تشکيل و اداره آن گام بردارند. به عبارت ديگر برانگيختن آگاهانه مردم و هدايت دائمي آنها در مسير تشکيل و اداره حکومت اسلامي رسالت اصلي علما است و ولي فقيه در حکومت اسلامي نيز چنين نقشي را ايفا مي نمايد. آياتي مکرري در قرآن کريم گواه اين مطلب اند آنجا که به رسول خدا مي فرمايد جز ابلاغ پيام وظيفه اي بر تو نيست و ...
اين تعبير از نقش مردم هيچگاه شائبه تعيين حقانيت توسط اکثريت را به همراه نمي آورد. چرا که اينجا سخن از باور مردم به حقانيت تعيين شده الهي و گام نهادن در مسیر تحقق آن است و اين باور و حضور لازمه تشکيل حکومت اسلامي مي باشد.

الگو برداري از رابطه مقلد و مرجع تقليد براي فهم حوزه اختيارات مردم در حکومت
تاملي در رابطه ميان مرجع تقليد و مقلد ارزش و اهميت انسان در انديشه اسلامي را روشن مي نمايد.
انسان خليفه خدا بر روي زمين و اشرف مخلوقات است و اين جايگاه بالا در ارزش و اختيار و مسئوليتهاي انسان در عرصه هاي مختلف تجلي پيدا مي کند. همانگونه که قبلا نيز مطرح گرديد دو رگن آگاهي و اختيار لازمه عملکرد يک انسان ديني است.
در رابطه مقلد و مرجع عبارت مشهور اين است که حکم را مرجع تعيين نموده و مقلد بايستي موضوع را تشخيص دهد. به عبارت دیگر، تشخيص موضوع با مقلد است. اين تشخيص موضوع مسئوليت سنگيني بر دوش مقلد قرار مي دهد و اين مسئوليت همانطور که گفته شد بخشي از شان والاي انساني و کرامت اوست. در تشخيص موضوع انسان مکلف است که به آنچه که مي فهمد عمل کند و فهم او به خودي خود معيار عمل است، حتي اگر با واقع تطبيق نداشته باشد.(البته در برخي احکام به محض مشخص شدن تشخيص تکاليفي بر عهده مقلد قرار مي گيرد) نکته مهم اينست که با پيمودن اين چهارچوب کسي عذاب نخواهد شد و تکليفي بيش از اين هم بر عهده کسي نيست. اين حد بالا از اختيار به انسان هيچگاه نافي اسلام و اراده الهي نيست و هيچگاه اين انسان مختار و مسئول حق و حقیقتی را تعيين نمي کند. بلکه مصداق دقيق پيمودن آگاهانه و توام با اختيار راهي است که خدا تعيين کرده است و او انتخاب نموده است.
سوال اصلي اين است که " آيا اختياري مشابه آنچه که در رابطه مقلد و مرجع براي انجام تکاليف به انسان داده شده در رابطه امت و امام براي تشکيل و بويژه اداره حکومت اسلامي وجود دارد يا خير؟ "
منظور از اختيار همان مسئوليتهايي است که انسان مسير سعادت را در عرصه اجتماعي آگاهانه بپيمايد.
به گمان نويسنده ارزش و اهميتي فوق العاده اي که در جاي جاي دين اسلام به انسان داده شده و نقشي که خداوند براي اختيار او قائل شده است، وجود الگويي مشابه در رابطه امت و امام را گواه مي دهد که چگونگي آن را بايستي دين شناسان آگاه تشريح نمايند.
مردم در اداره حکومت اسلامي
با درک نگاه اسلام به انسان مي توان اين موضوع را در مسئله اداره حکومت اسلامي بکار بست.
اگر حکومت اسلامي آنگونه که مطرح شد تشکيل گردد ، يعني از کانال باور و اعتقاد مردم، آنگاه در اداره حکومت با مردماني معتقد مواجه هستيم. چنين مردماني در چهارچوب گفته شده (يعني تشخيص موضوع) نقش بسيار کليدي را ايفا مينمايند. در چنين جامعه اي حکومت مردم بر مردم در طول حکومت خدا بر مردم است. و هيچ تعارضي ميان اين دو نيست.
با چنين نگاهي مي توان اوج احترام حضرت امام خميني (ره) به مردم را درک کرد. آنجا که ايشان مي فرمايند :
ما بناي بر اين نداريم که يک تحميلي به ملتمان بکنيم. و اسلام به ما اجازه نداده است که ديکتاتوري بکنيم. ما تابع آراء ملت هستيم. ملت هر طور که راي داد ما هم از آنها تبعيت مي کنيم. ما حق نداريم ، خداي تبارک و تعالي به ما حق نداده است، پيغمبر اسلام به ما حق نداده است که ما به ملتمان يک چيزي تحميل بکنيم. بلکه ممکن است گاهي وقتها ما يک تقاضايي از آنها بکنيم؛ تقاضاي متواضعانه ، تقاضايي که خادم ملت از ملت مي کند. (صحيفه امام ج 11 ص 34)
اينجا آراي ملت حکومت مي کند. اينجا ملت است که حکومت را در دست دارد و اين ارگانها را ملت تعيين کرده است و تخلف از حکم ملت براي هيچيک از ما جايز نيست. (صحيفه امام ج 14 ص 165)

پيوند مردمي رمز بقا نهضتهاي اصيل اسلامي
شايد يکي از دلايل توجه اسلام به آگاهي و اختيار انسان پايداري در راه تعالي باشد. بديهي است که انسان معتقد همه لوازم مسير اعم سختي ها و شيريني ها را مي پذيرد تا به مقصودي که به آن اعتقاد دارد برسد و خداوند متعال سستي و تزلزل را در رهروان حق نمي خواهد. اين امر در تشکلهاي اسلامي من جمله حکومت اسلامي، بگونه اي ديگر تجلي دارد. در انديشه امام خميني (ره) حضور امت معتقد از يک سو و نقش کليدي آنها از سوي ديگر لازمه حفظ و بقاي حکومت اسلامي مي باشد. ايشان قدرت نظامي، قدرت اقتصادي و ... را دليل حفظ و پايداري نمي دانستند بلکه اتکا به مردم و حکومت مردم بر مردم را شرط بقاي نظام مي دانند :
براي مردم بگوئيد، مردم را در صحنه نگه داريد که آنچه انقلاب و ايران را حفظ کرده است حضور مردم در صحنه است. (صحيفه امام )
بايد جوري باشيد که مردم مثل مادر شما را در آغوش بگيرند. الآن اينجوري اند مردم، اين را حفظش کنيد. مملکتتان با اين ترتيب حفظ مي شود... (صحيفه امام ج 13 ص388 )
در قانون اساسي ما و در تعاليم و راهنمايي هاي امام ، هميشه بر اين نکته تاکيد شده است که نظام بدون حمايت مردم هيچ است. بايد با اتکاي به راي مردم، کسي بر سر کار بيايد. با اتکا به اراده مردم، نظام حرکت کند... (مقام معظم رهبري )

تعریفی از مهندسی فرهنگی (صرفا برای اظهار نظر دوستان)

2006-11-19T11:08:00.000+03:30

لطفا بدون هماهنگی در جایی استفاده نشود. با تشکر
اینک پذیرفته شده است که پایدارترین ، موثرترین و کم تنش ترین راه اعمال نفوذ بر دیگران تغییر منش ها و نگرشهای افراد می باشد. به عبارت دیگر اگر زمانی با زور اسلحه و زمان دیگری با اهرمهای مختلف صاحبان قدرت دیگران را همراه خود کرده و آنها را وادار به طبیعت از خود می نمودند، امروز بدلایل مختلف این روشها منسوخ و جای خود را به روشهای دیگری به نام فرهنگی داده است.
این روند و برخی عوامل دیگر که مجال طرح آنها نیست ، سبب شده تا یک عنصر اجتماع (مثلا یک فرد ، گروه ، سازمان) مخاطب مجموعه متعددی از فرایندهای فرهنگی (به معنای عام) باشد و نتوان همچون گذشته عوامل تاثیر پذیری او را به خانواده، مدرسه و دوستان و ... محدود کرد. به عنوان مثالی ساده، شبکه اینترنت به تنهایی هزاران اندیشه ، تفکر و رفتار مختلف را عرضه می دارد که در کنترل ما نیست. و در خوش بینانه ترین حالت می توان برخی آنها را فیلتر کرد اما هیچگاه نمی توان همه آنها را به شکلی که تمایل داریم، عرضه نماییم.
در چنین فضایی ادعای تسلط بر فعالیتهای فرهنگی به معنای در اختیار گرفتن و برنامه ریزی هر آنچه که بر یک مخاطب عرضه میشود، چندان معقول به نظر نمی رسد و نمی توان خواستار این بود که مجموعه عوامل تاثیر گذار بر روی افراد جامعه را بگونه ای محدود کرد که به طور 100 در صد قابل کنترل باشند.
لذا مفهوم مهندسی فرهنگی به این معنا قابل پذیرش نیست. جدای از عدم قابلیت کنترل عوامل مختلف ، عناصری همچون پیش بینی ناپذیری حوزه فرهنگ و کمیت ناپذیری بخشی از عناصر فرهنگی نیز مزید بر علت می شود تا تعبیر مهندسی فرهنگی از این حیث خدشه پذیر باشد.
لذا نمی توان فضای فرهنگی جامعه را یک سیستم تلقی کرد و برای آن برنامه ریزی نمود، چرا که تعیین مرز سیستم با محیط و میزان تسلط بر اجرای درونی و میزان تاثیر گذاری عوامل محیطی این تعریف را خدشه دار می نماید. بلکه بایستی فضای فرهنگی را عرصه ای متشکل از سیستمهای مختلف فرهنگی با انگیزه ها ، اهداف و کارکردهای مختلف دانست. در این شرایط حکومت از حیث وظایفی که بر عهده دارد می تواند از دو کانال بر این عرصه اعمال حاکمیت نماید.
اول : تعریف یک سیستم فرهنگی که به وسیله آن وظایف فرهنگی خود را ایفا نماید. به دیگر سخن، در جامعه ای همچون ایران با داعیه حکومت دینی ، وظایفی فرهنگی و تربیتی بر عهده حکومت است و حکومت نسبت به سرنوشت افراد نه برای بقا خود که به طور ذاتی مسئول است تربیت انسانهایی با ویژگی های مشخص است از وظایف حکومت است.
دوم : نظارت ربر سایر سیستمهای فرهنگی که از حد و حدود قانونی خارج نشود. روشن است که اولا الزایمی نیست که این دسته از سیستمها به ایفای وظایف فرهنگی حکومت کمک نمایند و نهایتا آن را نفی نمی کنند و ثانیا حکومت تنها ناظر خروجی این سیستمها است و در انگیزه ها ، برنامه ریزی ها و ... نقش چندانی ندارند. یعنی رابطه ای مشابه با بخش خصوصی در اقتصاد.
با این تعریف می توان مهندسی فرهنگی را به معنای مهندسی وظایف فرهنگی حکومت مورد توجه قرار داد و برای آن مدل طراحی نمود. در این مدل حکومت وظایف فرهنگی برعهده دارد و برای ایفای آن سیستم طراحی می کند و در ضمن برای فعالیت سایر سیستمهای فرهنگی چهارچوبی تعیین می نماید و در آن چهارچوب رابطه این سیستم با سایر سیستمهای فرهنگی را تنظیم می نماید. به طور خلاصه می توان گفت بایستی به سه موضوع زیر پرداخت :

الف : وظایف فرهنگی حکومت که بایستی توسط خود حکومت انجام پذیرد و قابل واگذاری نمی باشد(حداقل در شرایط فعلی) چیست ؟ چرا این وظایف قابل واگذاری به بخش خصوصی و سیستمهای دیگر فرهنگی نیست ؟
ب : برای ایفای این وظایف چه نوع سیستمی و با چه ساختار و ویژگی های لازم است طراحی شود. در این سیستم چند نهاد و ... وجود دارند و ...
ج : حدود نظارت بر سایر سیستمهای فرهنگی توسط چه قوانینی انجام می پذیرد ؟

ارسال نظرات : khodjoosh313@yahoo.com

بخشی از سخنان مقام معظم رهبری در جمع مردم گرمسار پیرامون دولت نهم

2006-11-17T13:02:00.000+03:30

خوشبختانه يك دولت مردمى و پايبند به ارزشهاى دينى هم سرِ كار است. خود رئيس جمهور با شيوه و منش مردمى، با ساده‏زيستى، با دلبستگى كامل به ارزشهاى اسلامى، با شجاعت و اعتمادبه‏نفس، در ميدان كار و تلاش است؛ اجزاى دولت و خود رئيس جمهور، كمربسته‏ى خدمت به مردم مشغول كار هستند. ابتكار عمل را - هم در مسائل كشور و هم در مسائل بين‏المللى - در دست دارند. امروز در عرصه‏ى بين‏المللى ديگر اين‏طور نيست كه مسئولان كشور ما مجبور باشند دنبال حرف سياستمداران و سياست‏سازان بين‏المللى بدوند؛ نه، ابتكار عمل در دست مسئولان ماست. اعتمادبه‏نفس و ايمان و اتكاء به خدا در مسئولان كشور، يك چنين اثرى دارد و امروز بحمداللَّه اين‏طور است. رئيس جمهور، اهل كار، اهل ابتكار، اهل خدمت، اهل عمل، وارد ميدان و خسته نشو است؛ اين، افقها را روشن مى‏كند. امروز نظام سياسى ما اين‏طورى است؛ نظام باثبات، مردم مؤمن، جوانان علاقه‏مند، پُرتحرك و پُرشور، و مسئولان دلسوز و علاقه‏مند، شجاع و داراى ابتكار عمل.
در شاخصهاى گوناگون كشور هم در همه جا نشانه‏ى پيشرفت را ملاحظه مى‏كنيم. اين گزارشى كه چند هفته‏ى قبل، رئيس جمهور محترم از وضع كشور، مسائل اقتصادى و غيره به مردم داد، مورد تأييد كارشناسان منصف و حتّى در موارد بسيارى، مورد تأييد مراكز بين‏المللى است؛ كه آن مراكز بين‏المللى غالباً نسبت به مسائل ما با غرض و عناد اظهارنظر مى‏كنند؛ آنها در موارد بسيارى همين‏ها را تأييد كردند: در مسئله‏ى تورم، مسئله‏ى نرخ بيكارى و زمينه‏ى مبارزه‏ى با فساد. آنها انگيزه‏هاى معكوس دارند؛ در خيلى از موارد، انسان مى‏بيند آمارى كه آنها مى‏دهند، علمى و متكى بر واقعيت نيست، در واقع سياسى است. مايلند اوضاع ما را بد جلوه دهند؛ اما همانها هم در موارد بسيارى به درست بودنِ گزارش اعتراف و تأكيد كرده‏اند.
امروز بحمداللَّه قشرهاى عمومى مردم - بخصوص مردم مستضعف - اميدوارند. اين اميدوارى نه به خاطر اين است كه مشكلات برطرف شده است؛ ممكن است برطرف كردن مشكلات، سالها طول بكشد. گاهى انجام كارهاى بزرگ احتياج دارد به گذشت يك دوره، دو دوره‏ى عمر دولتها تا به نتيجه برسد؛ ليكن در عين حال مردم اميدوار و خوشحالند؛ چرا؟ چون احساس مى‏كنند دارد كار مى‏شود؛ در جهت رفع تبعيض و كمك به محرومان پيشرفت است؛ همين، دل مردم را خوشحال مى‏كند. بنده هم تأكيدم هميشه - در طول اين سالهاى گذشته - به دولتها و مسئولان مختلف اين بوده كه كارى كنيد چيزى از خود نشان بدهيد كه مردم بفهمند و قبول كنند كه شما داريد كار مى‏كنيد و داريد به سمت اهداف حركت مى‏كنيد. مردم ما، مردم بزرگوارى‏اند.

خلا نظری احزاب سیاسی در ایران

2006-11-12T08:13:00.000+03:30

وقتي نگاهي به برخي تحليلهاي سياسي و جريان شناسي هاي سياسي مي نماييم با تقسيم بندي چند تايي و منسبوب کردن جريانهاي مختلف سياسي به "ايسم" هاي مختلف مواجه مي شويم. تقريبا در غالب جريان شناسي ها، فعالين سياسي کشور به بيش از ده ايسم مختلف تقسيم مي شوند. اولين پيام اين گونه تقسيم بندي ها، پذيرش وجود انديشه اي مدون در پس فعاليت هاي سياسي ايشان است. يعني فعالين سياسي بر مبناي تامل و تفکري نظري رفتارهاي خود را تدوين مي نمايند.
البته نويسنده هنوز در جريان شناسي هاي موجود، قضاوتي نسبت به آگاهي و يا عدم آگاهي در تبعيت از ايسمي مشخص در برخي جريانات سياسي را نيافته است. ليکن به نظر مي رسد، قضاوت آگاهانه بودن تا حدودي ناشيانه است. واقعيت آنست که در پس بسياري از جريانات سياسي، هيچ انديشه ي مدوني نهفته نيست. (اگر گفته نشود که اين خود يک انديشه است !!!)
جرياني در طيف موسوم به اصلاح طلبان خود را از نظر تئوريک منسوب به دکتر سروش مي نمايد و با اتکاي به انديشه هاي ايشان در عرصه سياسي حضور مي يابد و براي اداره کشور الگو ارائه مي کند و نسبت به مسائل مختلف کشور اظهار نظر مي نمايد.
جريان ديگري در طيف موسوم به اصولگرايان خود را منتسب به انديشمندي همچون حضرت آيت الله مصباح يزدي مي دانند و بر مبناي ديدگاههاي ايشان در عرصه سياسي حضور مي يابند و براي اداره کشور الگو ارائه مي کند و نسبت به مسائل مختلف کشور اظهار نظر مي نمايد و ...
اگر اين دو دسته را از جريانات مطرح کشور کنار بگذاريم ، حقيقت آنست که ساير جريانات که در مقام رفتار سياسي خود را متفاوت از اين دو جريان مي دانند، هنوز روشن نکرده اند که اين اختلاف از کدامين مبناي نظري و نظريه مبنايي نشات گرفته است و استدلال و استناد ايشان به کدامين زير بناي وصل است.
برخي از اين جريانات مدعي انديشه امام راحل (رضوان الله تعالي) و مدل حکومتداري و دينداري حضرت روح الله (رضوان الله تعالي) هستند و بعضا براي اثبات اين ادعا به برخي جملات اين بزرگوار سفر کرده پناه مي برند.
ايراد عمده اين است که همه اين جريانات تا کنون نتوانسته اند مجموعه منسجم و منظمي از تفکرات حضرت امام خميني (رحمه الله) ارائه نمايند و در پس موضع گيرهاي سياسي از فقدان چهره اي ايدئولوژيک و نظري رنج مي برند و چنين است که هم برد سياسي آنان مقطعي است و هم عمق خروجي ايشان ضعيف است.
البته يک نتيجه تاسف بار از اين موضع عدم ارائه منسجم انديشه امام در 27 سال گذشته است که بتواند مجموعه اي جامع و مانع از انديشه ايشان را منعکس نمايد. اين فقر در شرايطي است که شخصيتهاي متعددي در اين موضوع پژوهش کرده و در موضوعات متعدد خروجي هاي مختلفي داشته اند. ليکن اين فقر همچنان مشهود است. يعني نبود تفکر ديني سياسي امام به صورت منسجم و يکپارچه.
قبل از نگارش اين نوشته دوستي تذکر داد که مشابه اين موضوع در قبال مقام معظم رهبري(حفظه الله) هم مطرح است و هيچ مجموعه منسجمي از ديدگاههاي ايشان تحليل نشده است.
تا وجود اين خلا :
اولا باب استفاده ابزاري از اين صاحبان حقيقي انقلاب باز است و همچنان مي توان شاهد تنگ نظري از يک سو و اباحه گري از سوي ديگر بنام امام (رحمه الله ) و رهبري (حفظه الله) بود.
و ثانيا شاهد پديد آمدن مکرر جريانهاي سياسي بدون پشتوانه نظري خواهيم بود.
و دهها عارضه ديگر که در مديريت عرصه فرهنگي ، سياسي و اجتماعي کشور مشهود است .
تجزيه احزاب ، ادغام گروهها ، تشکيل جبهه ها و شوراهاي وفاق و ... ناشي از اين خلا است.
باشد که فعالين نظري کشور و سياسيون اين خلا را درک و براي رفع آن بکوشند.
پناه بر خداوند متعال از شر شيطان رجيم.

فراموشی حقیقت فعالیتهای دانشجویی در سخنان نماینده تشکلهای دانشجوی استان سمنان در محضر مقام معظم رهبری

2006-11-09T23:33:00.000+03:30

در دیدار دانشجویان استان سمنان با مقام معظم رهبری نماینده تشکلهای استان در سخنان خود متاسفانه شان و حریم فعالین دانشجویی را رعایت ننمودند. سه هفته پیش در دیدار مقام معظم رهبری با دانشجویان تشکلها ، ایشان سه مولفه آرمانگرایی ، نوگرایی و لحن منتقدانه را از ویژگی های فعالیتهای دانشجویی دانستند.
اما علی رغم تاکید چند باره ایشان بر ضرورت حفظ این سه مولفه، نماینده محترم تشکلها در سخنان خود هیچ یک از سه ویژگی فوق را رعایت نکرده و به ارائه مطالب احساسی، بی خاصیت، تکراری و شعاری پرداختند.ما به ایشان و سایر دوستانی که در آتی قرار است چنین نقشی را ایفا کنند توصیه می نماییم که به مروری بر دهها مطلبی که هر ساله محضر مقام معظم رهبری ارائه می شود بنمایند تا بیاموزند که سکوی نمایندگی تشکلهای دانشجویی سکوی ابراز احساسات و عواطف شخصی نیست بلکه کارکرد مطالبه ای خاص خود را دارد.

آنچه که دوست دارم بنویسم ...

2006-11-09T12:09:00.000+03:30

در این پست سعی میشود لیستی از آنچه دغدغه ها و موضوعاتی که برای پرداختن به آنها احساس نیاز می شود قرار گیرد و به مرور مطالبی مختصر پیرامون آنها درج گردد.

این پست تا زمانی که به آرشیو نرود به روز می شود.

شما هم اگر نظری دارید برای ما بگذارید.

تعارض فعالیت علمی با فعالیتهای فرهنگی توهم یا حقیقت؟ تعادل چه موقع است ؟

تجلی مدیریت تمرکز گرا به شکلی دیگر

آسيبهاي تصميم گيري هاي دولت با حداقل مقبوليت در نخبگان حکومتي

2006-11-09T11:27:00.000+03:30

تصميم دولت در ادغام سازمانهاي مديريت استانها در استانداري ها بهانه شده تا يک نگراني فراموش شده را طرح و تبيين نماييم.مهمترين وجه مشترک برخي تصميمات دولت نهم عدم مقبوليت در سطح نخبگان حکومتي است. منظورمان از نخبگان حکومتي کساني است که صلاحيت اظهارنظر درباره چگونگي حکومتداري را دارند و خواه اين صلاحيت علمي باشد و يا تجربي و خواه اين نخبگان از حزب الف باشند و يا ب .اين وجه مشترک يعني عدم مقبوليت در سطح نخبگان حکومتي اگر صرفا به عدم مقبوليت در سطح نخبگان طيف خاص سياسي محدود مي شد، قابل اغماض و حتي توجيه بود، اما اينکه بعضا جز عده اي از طرفداران پر و پا قرص دولت کسي از اينگونه تصميمات قاطعانه حمايت نمي کند (حتي ساير اصولگرايان) موضوع را قابل تامل و جدي مي کند.سخن بسياري از منتقدين روشن نبودن ادله و عقبه کارشناسي تصميمات است. از همه سوال و جوابهاي مي گذريم تا بگوييم چه مي شود ؟بديهي است که دولت حق دارد در حوزه اختيارات خود تصميم بگيريد حتي اگر همه مخالف باشند ليکن اينگونه تصميم گيري ، پايداري تصميمات را کاهش مي دهد ، يعني دوام اين تصميم فقط محدود به دوران همين دولت مي شود. به هر حال اين دولت عمري چهار ساله و يا حداکثر هشت ساله دارد و نوبت بعدي بنا بر قاپعده احتمال به کساني مي رشد که نسبت به اينگونه تصميمات توجيه نشدند. (منظور از قاعده احتمال همان تقسيم فضاي احتمال بر فضاي نمونه است) اين موضوع شايد براي تصميماتي چون ساعت کار بانکها و ... قابل قبول باشد اما براي تصميمات کلان کشوري اصلا توجيه پذير نيست. همه دنيا تصمميمات کلان کشوري را فراتر از دولتها طراحي مي کنند و معمولا از امور مورد وفاق همه گروههاست چرا که توجيه آنها بر مباني اي استئار است که آن مباني مقبوليت بيشتري دارند (بر خلاف حوزه هاي فرهنگي که تضارب افکار بسيار است) و يااينکه نوع تصميمات کمي و قابل استدلال علمي است و قوانين مشخصي تبعيت مي کند.اما اينگونه روند تصميم گيري که بعضا در دولتهاي گذشته هم وجود اداشته منجر به هزينه هاي کلان براي کشور مي شود.چند مثال مطرح شده در روزهاي اخير :حذف معاونت پرورشي وزارت آموزش و پرورش در مجلس ششم و احيا آن در مجلس هفتمطرح پذيرش دانشجو به روش آ.ت.ت که فقط دو سال اجرا شد.طرح ادغام وزارت رفاه در وزارت بهداشت در حالي که اين وزارت خانه کمتر از سه سال عمر دارد (البته اين طرح تصويب نشد)و احتمالا در آينده :بازگشت سازمان مديريت به ساختار قبليتغيير ساعت کار بانکهاتغيير ساعت رسمي کشور و ....تا کنون دولتهاي مختلف در يک ماه اول مديران را تا پايينترين سطوح تغيير ميدادند و از اين پس احتمال شاهد اين خواهيم بود که در ماه دوم تصميمات دولت قبل را ملغي کرده و بعد شروع بکار نمايند.تنها ملت ايران آسيب اينگونه مديريت را مي بينند و سرمايه هاي ملي هدر مي رود...

عكسها

2006-11-05T14:17:00.001+03:30

نامه مهندس بذرپاش چرا؟؟؟

2006-10-31T13:31:00.000+03:30

در روز گذشته شاهد انتشار نامه مهندس بذر پاش به دکتر خوشچهره بودیم که خلاصه اداعاهای مطرح شده در آن مسئولیت ناپذیری، خصومت و زیاده خواهی و... دکتر خوشچهره بود.

البته ما نه وکیل آقای خوشچهره هستیم و نه اطلاعات کافی از روابط این دو دسته با یکدیگر داریم و خداوند خود عالم تر است اما از منظری دیگر احساس شد که باید به این موضوع پرداخته شود :

این که بخشی از اصولگرایان علی رغم دادن رای به آقای دکتر احمدی نژاد امروز منتقد ایشان هستند دلایل متعددی دارد. از جمله این دسته خود را وکیل و مدافع ارزشها می دانند و نه اشخاص و اگر عملکرد افراد از چهارچوب ارزشها خارج شود و یا روندهای تصمیم گیری بگونه ای غیر مدبرانه باشد که منجر به تحقق ارزشها نگردد این دسته قطعا منتقد این عملکرد خواهند بود و این رسالت حتما زمانی که مجریان مدعی اصولگرایی هستند به مراتب سنگین تر است. عمده علت انتقادهای برادرانی چون دکتر افروغ ، توکلی ، خوشچهره و ... به این دلیل است و جمع قابل توجهی در کشور چنین می اندیشند.

روی دوم ماجر نقد برخی اطرافیان تنگ نظر دولت است. که ایشان همچون برخی تفکرات 20 سال گذشته هر کس را به اندک انتقادی و یا اختلاف نظری تبدیل به مخالف می کننند و یا سریعا بر خلاف اصول اخلاقی نسبت به نیت و انگیزه ایشان قضاوتهای غیر واقعی نمی نمایند. با این تحجر و فکر بسته دولت محترم حتی کسانی را که در اهداف با ایشان هم نظر هستند را تبدیل به مخالفان سرسخت خواهد کرد.

البته ما می توانیم نقض غرض کنیم و نسبت به انگیزه های آقای بذرپاش هم اظهار نظر نمائیم که چنین نمی کنیم . اما برادرانه می گوییم که شکاف میان اصولگرایان به هر دلیلی که از انتخابات ریاست جمهوری شکل گرفت به صلاح نیست و هر حرکتی که منجر به این شود که در آستانه دو انتخابات حساس پیش رو این شکاف عمیق تر شده و یا نمود بیشتر یابد در نهایت به ضرر کشور خواهد بود. حتی اگر این شکاف اعتقادی است ، ادبیات و روندهای که شائبه تخریب را ایجاد کند چندان پسندیده نیست.

البته از آقای بذرپاش می خواهیم که در گفتار و نوشتار شان علمی و عرفی و دینی را بیشتر مراعات نمایند.

شاید اگر قرار بود به این مسائل پرداخته شود بسیار زودتر از این بایستی آقای احمدی نژاد پاسخ می داد که پرا آقای خوشچهره و توکلی و ... به یکباره از تیم دولت خذف شدند و ... که البته به نظر ما این نه ضعف آقای خوشچهره و ... که سلیقه آقای احمدی نژاد بود و در جای خود هم قابل احترام و هم قابل نقد است.

و خداوند آگاه تر است به انچه که نمی دانیم.

پاسخ های دکتر افروغ به برخی سوالات

2006-10-31T13:14:00.000+03:30

سایت الف در اقدامی ابتکاری سوالات بینندگان خود را به آقای دکتر افروغ رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس داده است و ایشان نیز با سعه صدر به آنها پاسخ گفته اند.

تیتر برخی سوالات :

نقد و تاييد همزمان دولت نهم؟!

برنامه هاي دولت نهم

شعار و عمل دولت نهم

ارتباط دولت نهم با نخبگان

مهندسي فكري دولت نهم

مخالفت با برخي وزراي دولت نهم در جريان راي اعتماد

بزرگترین ضعف دولت نهم

مقدس مآبی و زهد فروشي

و ...

http://www.alef.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=1444

یادآوری مسئولیتهای تشکلها و فعالین دانشجویی

2006-10-30T12:27:00.000+03:30

تشکل حقیقی تشکلی است که سه رکن نوگرایی ، آرمانخواهی و مطالبه گری را به همراه داشته باشدو همچنین از آنجا که این تشکل بستر رشد و نمو اعضای خود است ، بایستی منجر به پرورش فعالین دانشجویی حقیقی نیز گردد، که در ادامه مطرح می گردد.
فعالین دانشجویی :
یک فعال دانشجویی به جهت پر کردن اوقات فراغت خود وارد تشکل نمی شود. به عبارت دیگر کسانی که با این نگاه فعالیت می کنند را در حقیقت نباید فعال دانشجویی دانست. فعال دانشجویی احساس مسئولیت اجتماعی می کند و این احساس مسئولیت امری دراز مدت است. یعنی او 40 سال احساس مسئولیت می کند و نه چهار سال. در نتیجه به دنبال آماده شدن و کسب توانایی برای مسئولیت چهل ساله است پس :

در نتیجه فعالیت دانشجویی بایستی یک بصیر سیاسی شود یعنی کسی که قدرت فهم و تشخیص شرایط سیاسی حاکم بر جامعه خود را دارد و با بصیرت روند زندگی خود را جهت می دهد.

معرفت دینی خود را قوی می کند. چرا که یک سفر طولانی 40 ساله به یک پشتوانه معرفتی دینی و انقلابی قوی نیاز دارد و بدون این پشتوانه 40 سال را نمی توان طی نمود. به عبارت دیگر این پشتوانه معرفتی است که تعیین می کند یک فعال دانشجویی چند سال بتواند ایفای مسئولیت نماید.

درس را خوب می خواند چرا که ایفای مسئولیت نیاز به سلاح دارد و امروز جز از کانال علمی نمی تواند به پویایی لازم دست یافت. یک فعال دانشجویی دغدغه هایش را هم مطالبه می کند و هم به موقع از کانال قدرتمندی و توانایی های فردی آن را محقق می نماید.

بر این اساس است که فعالین دانشجویی بایستی امروز با قدردانی طرح این موضوعات از زبان مقام معظم رهبری، تلاش خود را به سمت تحقق این موضوعات معطوف نمایند و در گام اول این موضوعات را مبدل به گفتمان غالب جوامع دانشجویی نمایند. چرا که محورهای مطرح شده توسط معظم له از آسیبهای ملموس تشکلهای دانشجویی است.

آسیبهای موجود در آرمانخواهی تشکلهای دانشجویی

2006-10-30T12:25:00.000+03:30

در دیدار 25 مهر دانشجویان با مقام معظم رهبری ایشان به نکته ای اشاره کردند که بایستی به طور جدی مورد توجه دانشجویان تشکلها قرار بگیرد. ایشان فرمودند :

" خصوصيت دوم، نگاه و توقعات آرمانى است. اين را به شما عرض بكنم، بعضى از اين چيزهايى كه شما مطرح كرديد، اگر در چرخ و پرِ تحليل و بررسى قرار بگيرد، چيزى از آن باقى نميماند؛ ليكن چون نگاه و توقع، نگاه آرمانى است، اين مطلوب است. ممكن است دسترسى به يك آرمان ميسّر هم نباشد، اما رها كردن آن آرمان هم، جايز نباشد. لذا نگاه آرمانىِ شما و توقعاتى كه ناشى از اين نگاه هست، اين براى ما مطلوب است؛ اين را ميخواهيم و بايد باشد."

اینکه چرا بایستی تحلیلهای دانشجویی به گونه ای باشد که اگر در پروسه تحلیل قرار بگیرد چیزی از آن نماند؛ سوال جدی ای است که بایستی فعالین دانشجویی در آن تامل نمایند. البته آرمانخواهی به معنایی که معظم له در ادامه سخنانشان تاکید کردند برای جامعه لازم است و بایستی بخشی از روند فعالیت دانشجویی باشد اما سخن ان است که این برای جنبش دانشجویی کافی نیست و جنبش دانشجویی باید بتواند به گونه ای آرمانخواهی کند که در روند تحلیل و بررسی هم قابل دفاع و اثبات باشد.
اگر مروری بر سخنان استاد رحیم پور بنماییم ، دو جمله از ایشان می تواند راهنمای فعالین دانشجویی باشد.ایشان در جایی می فرمایند : دوری از آرمانهای انقلاب در سالیان گذشته سه ریشه عمده دارد : عده ای نمی خواهند ، عده ای نمی توانند و عده ای نمی دانند. و در جایی دیگر می فرمایند : " آرمانگرایی بایستی واقع بینانه باشد." (هر دو نقل قول به مضمون می باشد)
با توجه به آنچه که گفته شد نکات زیر قابل تامل است :
1- جنبش دانشجویی بایستی آرمانگرایی و مطالبات خود را به سمت مسائلی که "نمی دانند" و یا "نمی خواهند" سوق دهد و الا پرداختن به مسائلی که "نمی توانند" گرچه به خودی خود نقش حفظ آرمانها را دارد و در جای خود بایستی باشد اما در کوتاه مدت منجر به تغییر رویه نمی شود. و بویژه زمانی که قرار است متنی خدمت مسئولان نظام ارائه شود بایستی معطوف به "نمی دانند" و "نمی خواهند" باشد.
2- تشخیص حقیقی موضوعات مستلزم آشنایی کافی به روندهای طی شده در دستگاههای مختلف می باشد. تکلم از روی بی اطلاعی به هیج وجه در شان جنبش دانشجویی نمی باشد و منجر به این می شود که بعضا برخی "نمی توانند"ها "نمی خواهند"و یا "نمی دانند" تلقی شود و ... که به طور طبیعی نه پذیرش دارد و نه به جایی خواهد رسید.مصداق بارز آن ادعای دانشجویی مبنی بر غیرکارشناسانه بودن تصمیمات دولت بود که طبیعی است وقتی چنین نپخته سخن به زبان می آید با چنین واکنشهایی هم مواجه خواهد شد.

رابطه دولت با دانشگاهها

2006-10-30T12:23:00.000+03:30

از مشکلات جدی دولت نهم عدم مقبولیت در میان نخبگان جامعه است. من جمله این نخبگان دانشجویان و اساتید می باشند. شاید ریشه یابی این موضوع و علل و عوامل آن کار سختی باشد.
ساده ترین دلایلی که به ذهن می رسد شکاف میان عوام مردم و نخبگان است. از آنجا که گفتمان دولت با عوام تطبیق دارد لذا پذیرش آن در جوامع دانشگاهی دشوار است.
یک علت دیگر موضوع ارتباط ضعیف دولت با دانشگاههاست.
از آنجا که در دراز مدت دولت به حمایت و مقبولیت در جوامع دانشگاهی نیاز دارد و دانشگاه بایستی توجیه کننده و مدافع تصمیمات دولت و مترجم تصمیم گیری های علمی برای مردم باشد، بایستی از فضای موجود خارج شد.
مهمترین ابزاری که امروز می تواند منجر به پایان این وضع گردد تقویت ارتباط دولت با دانشگاههاست.
رئیس جمهور محترم بایستی جلسات متعددی با دانشجویان مختلف ، از جمله تشکل های دانشجویی ، نخبگان علمی و ... برگزار نمایند.
رئیس جمهور محترم بایستی در این جلسات تلاش کنند تا شنونده باشند. یعنی سیره ای که مقام معظم رهبری در چند سال اخیر اتخاذ نموده اند. تا دانشجویان هر چه که دل تنگشان می خواهند بگویند. و در نهایت رئیس جمهور فقط شبهات را رفع نماید.
مشابه این جلسات بایستی میان اساتید دانشگاهها از سلایق مختلف برگزار گردد و تیم مدیریتی کشور از تصمیمات خود قاطعانه دفاع نمایند.
البته بخش عمده ای از اهداف این جلسات زمانی تحقق پیدا می کند که از رسانه ملی پخش گردد و در افکار عمومی منتشر شود. مشروط بر اینکه دولت احساس نکند که پخش صدای منتقدان و ... منجر به تضعیف دولت خواهد شد، چرا که امروز دولت مقبولیت قابل قبولی در عموم مردم دارد و این جلسات می تواند منجر به گسترش این مقبولیت در قشر دانشگاهی گردد و این نگرانی چندان بجا نیست.

جنبش دانشجویی پس از 25 مهر

2006-10-22T12:52:00.000+03:30

25 مهر 1385 بر طبق سنت هر ساله دیدار جمعی از دانشجویان برگزیده با مقام معظم رهبری برگزار شد. در این دیدار مقام معظم رهبری مطالب مهمی را به دانشجویان، بویژه فعالین دانشجویی گوشزد نمودند که می تواند با توجه به شرایط حساس کنونی کشور و وضعیت غیرقابل قبول حاکم بر دانشگاهها به عنوان منشوری برای فعالین دانشجویی قرار گیرد.

در یادداشتی که در آینده درج می گردد، تلاش می شود تا به زعم نویسنده - به عنوان یک فعال دانشجویی - رسالتهای نسل فعلی تشکلهای دانشجویی با الهام از سخنان اخیر مقام معظم رهبری تبیین گردد. بدیهی است که اولین رسالت تشکلهای دانشجویی گفتمان سازی پیرامون موضوعات مطرح شده در میان فعالین دانشگاهها می باشد.

دولت نهم و اقدامات کارشناسانه

2006-10-22T12:22:00.000+03:30

گزاره اول :

در افکار عمومی بویژه در جامعه دانشگاهی این تصور وجود دارد که تصمیمات دولت نهم عجولانه و با بنیه کارشناسی ضعیف است. نکته مشهود دیگر، پشتوانه ضعیف دولت نهم در جوامع علمی و دانشگاهی است که می توان از این موضوع به عنوان خواستگاه چنین برداشتهایی -غیر کارشناسانه بودن تصمیمات - نام برد. مدعیان غیرکارشناسانه بودن تصمیمات دولت مسائلی چون وعده های داده شده، عمل زدگی افراطی و نگاههای کوتاه مدت به مدیریت کشور را علت چنین تصمیمات می دانند.

گزاره دوم :

مقام معظم رهبری در دیدار با منتخبان تشکلهای دانشجویی : يك نكته‏ى ديگرى كه من در خلال اظهارات شما دوستان ديدم، اين است كه گويا اين‏گونه تصور ميشود كه عقبه‏ى كارشناسى دولت نهم، عقبه‏ى ضعيفى است يا اصلاً چنين عقبه‏اى وجود ندارد! من كه هر روز حدود شايد شانزده، هفده تا روزنامه را با گرايشهاى مختلف از جريانهاى مختلف كشور مرور ميكنم و مى‏بينم، اين، عيناً يكى از همان نقاطى است كه جريانهاى مخالف با اين دولت مورد تأكيدشان است. ما تصور ميكرديم كه اين‏گونه اظهارات و شايعه‏پراكنيها خيلى تأثير ندارد، اما حالا مى‏بينيم نه، بى‏تأثير هم نبوده است! يعنى شما كه دانشجو و جزو قشر زبده و نخبه هستيد، واقعاً تصور ميكنيد كه دولت، عقبه‏ى كارشناسى ندارد! نميشود چنين قضاوتى بكنيد، اين‏طور نيست.

نتیجه : اینک که مقام معظم رهبری گواه بر کار کارشناسی در دولت را می دهند، این تعارض بایستی با همت دولت و انجام پاره ای از اقدامات حل و برطرف گردد. چرا که صحت هیچ یک از گزاره های بالا را نمی توان به راحتی خدشه دارد کرد. نگاهی بر روزنامه های طیفهای مختلف ، حتی موافقان دولت و گفتمانهای عمومی مردم و دانشجویان و ... گزاره اول را تردید ناپذیر می نماید و گزراه دوم نیز حداقل برای نویسنده متن و امثال ایشان به حکم شناختی که از پیرفرزانه انقلاب دارند تردید نا پذیر است.

بر این اساس عمده مقصر این میدان دولت نهم و نحوه تعامل ایشان با افکار عمومی ، جوامع دانشجویی و دانشگاهی و ... است.

1- تغییر گفتمان دولت با افکار عمومی و ارائه کارهای کارشناسی شده در تصمیم گیری به افکار عمومی در حد مقدور.

2- به میدان اوردن کارشناسان خود در مباحثاتی که در افکار عمومی شکل می گیرد. من جمله در نوشته های مطبوعات و یا گفتمانهای رسانه ای و ...

3- تلاش برای استفاده از پتانسیل مراکز علمی و دانشگاهی در حمایت از تصمیمات دولت. که مستلزم ارتباط با اساتید محترم دانشگاهها می باشد.

4- تحکیم ارتباط با بدنه عمومی دانشجویان من جمله فعالین دانشجویی به عنوان یکی از عناصر گفتمان ساز چامعه.

5- و تاکید مجدد بر استفاده تخصصی و علمی از عنصر رسانه.

البته لازم بذکر است که کار کارشناسی به معنای کار صحیح نمی باشد و وجود تعارض میان کارهای کارشناسی متعدد با توجه به خواستگاه فکری و نظری فعالیتهای کارشناسی امری پذیرفته شده است.